Είδες η βροχή;

Βρεγμένο χώμα μύρισε ,

ο κήπος πανηγύρισε ,

νεράκι χόρτασε η γη ,

είδες η φίλη μου η βροχή ;

Του μικρού βοριά

Του μικρού βοριά παράγγειλα, να ‘ναι καλό παιδάκι

Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και το παραθυράκι.

Γιατί στο σπίτι π’ αγρυπνώ, η αγάπη μου πεθαίνει

και μες στα μάτια την κοιτώ, που μόλις ανασαίνει.

Το παιδί με το ταμπούρλο

Ζούσε κάποτε στον κόσμο τον αγιάτρευτο

Ένα αγόρι ξεχασμένο κι απροστάτευτο.

Είχε ένα μικρό ταμπούρλο και το βάραγε.

Τι ψυχή βασανισμένη να `ταν άραγε;

Η μητέρα

Πώς να πειράξω τη μητέρα

να κάμω εγώ να λυπηθεί, 

που όλη νύχτα κι όλη μέρα

για το καλό μου προσπαθεί;

Πώς ν' αρνηθώ ή ν ' αναβάλω

ό,τι ορίζει κι απαιτεί,

αφού στη γη δεν έχω άλλο

κανένα φίλο σαν αυτή;

Αυτή στα στήθη τα γλυκά της

με είχε βρέφος απαλό, 

με κάθιζε στα γόνατά της

και μ' έμαθε να ομιλώ.

Αυτή με τρέφει και με ντύνει

όλο το χρόνο που γυρνά,

και δίπλα στη μικρή μου κλίνη,

σαν αρρωστήσω ξαγρυπνά.

Αυτή σαν πέσω και χτυπήσω

φιλά να γειάνει την πληγή.

Αυτή, τι πρέπει να αφήσω

και τι να κάμω μ'΄οδηγεί.

Πώς το λοιπόν τέτοια μητέρα

να κάμω εγώ να λυπηθεί,

που όλη νύχτα κι όλη μέρα

για το καλό μου προσπαθεί;

Γεώργιος Βιζυήνος

Ο υπολογιστής μου

Στον κομπιούτερ τικι - τικι

γυροφέρνει το ποντίκι

πάει με το δικό μου χέρι

ψάχνω να 'βρω πόσα ξέρει

αν τα θέλω, μου μαθαίνει

από μένα περιμένει

καύσιμά του το μυαλό μου

το γεμίζω για καλό μου

είναι άξιος βοηθός μου

φίλη μηχανή του κόσμου

τάχα, θα μπορούσε η γνώση

και καρδούλα να του δώσει;

Θέτη Χορτιάτη

Όταν κάνουνε πόλεμο

Όταν κάνουνε πόλεμο

η γη έχει πονόλαιμο

πονάει η καρδιά της

και κλαίνε τα παιδιά της

κι όλο κάνουνε πόλεμο

κι άντε με τον πονόλαιμο

τον άρρωστο λαιμό της

από τον πόλεμό της.

Ενάντια στον πονόλαιμο

στον πόνο και τον πόλεμο

υπάρχει μια ασπιρίνη

άνθρωποι, πέστε ΕΙΡΗΝΗ.

Γιώργος Μαρίνος

Πρώτη Μαΐου

Του Μαγιού ροδοφαίνεται η μέρα, 

που ωραιότερη η φύση ξυπνάει 

και την κάνουν λαμπρά και γελάει 

πρασινάδες, αχτίνες, νερά. 

Άνθη κι άνθη βαστούνε στο χέρι 

παιδιά κι άντρες, γυναίκες και γέροι 

ασπροεντύματα, γέλια και κρότοι, 

όλοι οι δρόμοι γιομάτοι χαρά. 

Ναι χαρείτε του χρόνου τη νιότη, 

άντρες, γέροι, γυναίκες, παιδιά!!!

Δ. Σολωμός

Τα παιχνίδια του αγέρα

Τρέλες που κάνει σήμερα τ' αγέρι!

Δέντρα, λουλούδια, γίνανε άνω κάτω.

Μου βούτηξε το κέντημα απ' το χέρι

και σκέπασε τον κοιμισμένο γάτο.

Τα ρούχα τ' απλωμένα, κούνια μπέλα...

Φτερούγισε το σάλι της γιαγιάς.

Και να η μεταξωτή μου ροζ κορδέλα

φιογκάκι στην κορφή της λεμονιάς.

Τι κέφια που 'χει σήμερα τ' αγέρι!

Ποτήρια σπάει, στα πιάτα μας βουτά

κι η εφημερίδα, απ' του παππού το χέρι,

τρελό πουλί, στα σύννεφα πετά!

Ντίνα Χατζηνικολάου

Ο παπαγάλος

Σαν έμαθε τη λέξη «καλησπέρα»

ο παπαγάλος, είπε ξαφνικά:

«Είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά.

Τι κάθομαι εδώ πέρα;»

Το κυκλάμινο

Μικρὸ πουλὶ τριανταφυλλί, δεμένο μὲ κλωστίτσα,
μὲ τὰ σγουρὰ φτεράκια του στὸν ἥλιο πεταρίζει.
Κι ἂν τὸ τηράξεις μιὰ φορά, θὰ σοῦ χαμογελάσει
κι ἂν τὸ τηράξεις δυὸ καὶ τρεῖς, θ᾿ ἀρχίσεις τὸ τραγούδι.

Γ. Ρίτσος

ΛΟΥΛΟΥΔΟΚΟΣΜΟΣ (ΠΟΙΗΜΑ)

Να ‘ταν ο κόσμος μας περβόλι κι εμείς αδελφωμένοι όλοι,
σαν τα λουλούδια πλάι-πλάι, ο ένας τον άλλο να αγαπάει.

Να μην υπάρχει περηφάνια, τι μενεξέδες, τι γεράνια,
συντροφιασμένοι εμείς και φίλοι, περικοκλάδες και τριφύλλι.

Να ‘ρθει μια αυγή να μας φωτίσει, δίχως πολέμους, δίχως μίση,
να ‘ρθει μια μέρα να χαράξει κι όλο τον κόσμο ν’ αλλάξει!!!

.