ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΝΕΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

 Παραμύθια που προετοιμάζουν το παιδί μας για τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού στην οικογένεια. 

Καλή σας ανάγνωση!!!

Τίτλος: Μα ποιος ζήτσε καινούριο μωρό;  

Συγγραφέας: Βεατρίκη Καντζόλα-Σαμπατάκου

Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Τι περίεργα τρένα αυτοί οι μεγάλοι! Να, όπως οι γονείς μου, ας πούμε, που μου ανακοίνωσαν στα καλά καθούμενα ότι θα μου χάριζαν ένα αδελφάκι. «Τι να το κάνω το αδελφάκι;» απόρησα. «Δε μου παίρνετε καλύτερα ένα σκυλάκι;»

Παραμύθια για το Πάσχα

Παραμύθια με θέμα το Πάσχα. Ενα πανέμορφο δώρο που μπορούν να κάνουν οι νονοί και οι νονές για τα μικρά τους βαφτιστήρια.

Τίτλος: Το Πάσχα του Πασχάλη

Συγγραφέας: Μαρία Ανδρικοπούλου

Εκδόσεις: Τετράγωνο

Περίληψη: Φέτος την άνοιξη ο μικρός τρισχαριτωμένος λαγουδάκος, ο Πασχάλης, έχει χάσει τελείως το κέφι του. Αιτία της κακοκεφιάς του η μετακόμιση που αναγκάζονται να κάνουν-λόγω της δουλειάς του πατέρα του- από το αγρόκτημα όπου γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη κάμποσα χιλιόμετρα μακριά. Από 'κει δηλαδή που έτρεχε ανέμελος στα λιβάδια, τώρα θα πρέπει να κλειστεί σε κάποιο διαμέρισμα στην πόλη; Δυστυχώς ναι! Ο Πασχάλης δυσκολεύεται πολύ να συνηθίσει την καινούργια του γειτονιά, ώσπου ανήμερα το Πάσχα, αναπάντεχα, όλα αλλάζουν σαν από θαύμα. Αααααααα!!!!!

Διαβάστε το παραμύθι εδώ

Παραμύθια για το ψέμα

 Το ψέμα όπως και να το δεις είναι ένας κατήφορος. Μπορεί να είναι μικρός (μικροψεματάκια), αλλά μπορεί να είναι και μεγάλος. Οπως και να ΄χει όμως ένας κατήφορος είναι.

Και όπως έχει πει ο Σοφοκλής: "Εχε θάρρος και πες πάντα την αλήθεια. Όταν λες την αλήθεια, δεν θα κάνεις ποτέ λάθος".

Το πρώτο παραμύθι που μας έρχεται στο μυαλό για το ψέμα είναι ο Ψεύτης ο Βοσκός, του Αισώπου. Εδώ είναι και άλλα παραμύθια που μιλούν για το ψέμα και τις συνέπειές του.

Αναζητήστε τα.

Τίτλος: Πινόκιο

Συγγραφέας: Κάρλο Κολόντι

Εκδόσεις: Μίνωας

Περίληψη:

- Μα γιατί η μύτη μου έγινε τόoooσο μεγάλη;

- Mάλλον είπες ένα ψεματάκι!
Πώς γίνεται μια ξύλινη μαριονέτα άνθρωπος; Ο Πινόκιο θα ζήσει πολλές περιπέτειες, θα πει ψέματα και αλήθειες, θα χάσει τον πατέρα του, θα τον ξαναβρεί και θα μάθει πολλά... Κυρίως όμως ότι, για να γίνεις άνθρωπος, πρέπει να κάνεις λάθη και σωστά...

Παραμύθια για την αναπηρία

Παραμύθια μέσα από τα οποία τα μικρά παιδιά, πληροφορούνται για  θέματα που αφορούν διάφορες μορφές αναπηρίας, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά στην καθημερινότητά τους, αλλά και τις ικανότητες και δυνατότητες που έχουν, πολλές φορές ίσως με κάποια δόση υπερβολής.

 

Επιπλέον τους μαθαίνουν για την λάθος στάση που έχει πολλές φορές ο κόσμος απέναντι σε αυτά τα άτομα και μέσα από την ανάγνωσή τους ο απώτερος σκοπός είναι η αποδοχή των ατόμων με αναπηρία και η παρουσίαση τους σαν ισότιμα μέλη της κοινωνίας.

 

 Μην φοβηθείτε λοιπόν να τους τα διαβάσετε...

 

 

 

 

Τίτλος: Η Αργυρώ γελάει
Συγγραφέας: T. Willis
Εκδόσεις: Πατάκη

Περίληψη:
Η Αργυρώ είναι ένα ανάπηρο κοριτσάκι, με κινητική αναπηρία. Μέσα στο παραμύθι παρουσιάζεται να γελάει, να τραγουδάει, να θυμώνει, να χαίρεται και να λυπάται.
Παρουσιάζεται να πετυχαίνει σε κάποια μαθήματα και να αποτυχαίνεισε κάποια άλλα, να είναι φρόνιμη κάποιες στιγμές, και ζωηρή κάποιες άλλες. Της αρέσει η ζωγραφική, η μουσική, η θάλασσα και το κολύμπι. Η Αργυρώ, είναιένα παιδάκι, που παρά την αναπηρία της, δενδιαφέρει από τα υπόλοιπα παιδιά του κόσμου.

Παραμύθια για την ειρήνη και τον πόλεμο

Μπαμπά, τι είναι ο πόλεμος; Τα παιδιά όταν έχει πόλεμο δεν έχουν να ντυθούν και να φάνε; Οι άνθρωποι είναι όλοι δυστυχισμένοι; Μαμά, πεθαίνουν και παιδιά στον πόλεμο; Γιατί κάνουν πόλεμο οι άνθρωποι;

Όποιο τρόπο και αν βρούμε ή βρήκαμε για να μιλήσουμε στο παιδί μας για τον πόλεμο, η ουσία είναι να το κάνουμε να κατανοήσει, όσο μικρό και αν είναι, ότι ο πόλεμος παραβιάζει όλα του τα δικαιώματα και κυρίως το δικαίωμά του στη ζωή.

Τίτλος: Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο

Συγγραφέας: Gianni Rodari

Εκδόσεις: Άγκυρα

Περίληψη: Του κόσμου οι μεγάλοι στρατηγοί
                        Να αιματοκυλήσουν βάλθηκαν γη γη
                       Και από το μεγάλο άχτι
                      Ως τις καμπάνες έριξαν στη μάχη
                      Μα αυτές χαρμόσυνα χτυπούσαν
                     Στον κόσμο την ειρήνη διαλαλούσαν.

Παραμύθια για την διαφορετικότητα

Παραμύθια που διδάσκουν τον σεβασμό στην διαφορετικότητα του κάθε ατόμου. Παραμύθια ενάντια στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία. Παραμύθια που έχουμε ανάγκη να διαβάσουμε πρώτα εμείς, οι μεγάλοι...

 

Τίτλος: Ας βγάλουμε άλλη φωτογραφία

Συγγραφέας: Πόπη Διακαινισάκη

Εκδόσεις: Κέδρος

Περίληψη:

«Έτοιμοι! Πάμε!» είπε ο φωτογράφος κι έβγαλε όλη την παρέα φωτογραφία. Όμως, κάτι δεν πάει καλά, αφού ενώ όλοι κάθονται αγκαλισμένοι, ο Γιώργος – μπόνγκος, που γεννήθηκε με μια κόκκινη τούφα στα μαλλιά, κάθεται παράμερα και είναι στεναχωρημένος. Τα παιδιά τον κοροϊδεύουν για το κόκκινο τσουλούφι που έχει στα μαλλιά του και δεν τον θέλουν για φίλο τους.
Όμως, η Πελαγία -ζυγία που δεν σηκώνει τις αδικίες, θύμωσε με την συμπεριφορά των
άλλων παιδιών εξηγώντας τους πόσο σπουδαίο παιδί είναι ο Γιώργος–μπόνγκος. Τότε τα άλλα παιδιά σκέφτηκαν αρχικά να φτιάξουν όλα μια κόκκινη τούφα στα μαλλιά. Η Πελαγία όμως εξήγησε ότι ο καθένας είναι ξεχωριστός για αυτά που έχει, και θα ήταν καλύτερα να βγάλουν μια νέα φωτογραφία, πλέον όλοι μαζί και αγαπημένοι.

Αποκριάτικα Παραμύθια

Για να ταξιδέψετε αυτές τις Απόκριες με παραμυθένιες ιστορίες, εδώ είναι τρία από τα πιο δημοφιλή αποκριάτικα παραμύθια:

Ο Αρλεκίνος
Συγγραφέας: Ζωρζ Σαρή
Εικονογράφηση: Νικόλας Ανδρικόπουλος
Εκδόσεις: Πατάκης

Όλοι γλεντούν στους δρόμους της όμορφης πόλης με τραγούδια, σερπαντίνες και στολές. Μόνο ένα αγόρι κοιτάζει από το παράθυρο θλιμμένο τους μασκαράδες. Δεν είναι τιμωρημένο, ούτε άρρωστο. Τον λένε Αρλεκίνο και είναι τόσο φτωχός που δεν έχει τίποτα που να θυμίζει απόκριες. Μ’ ένα ξεβαμμένο πουκάμισο κι ένα μπαλωμένο παντελόνι δεν πας πουθενά. Η μάνα ξενοδουλεύει, ο πατέρας έχει “φύγει”, λεφτά δεν υπάρχουν για πολυτέλειες.

Πιερότοι, φασουλήδες, κολομπίνες, μαρκησίες, ιππότες, κλόουν και βασιλιάδες, χαρούμενοι στους δρόμους του κεφιού. Το αγόρι κλαίει. “Πρέπει κι εσύ να ντυθείς αποκριάτικα”, του λέει η μητέρα του τραβώντας τον στη σοφίτα. Μέσα στο σκονισμένο μπαούλο κρύφτηκε όλη η χαρά και η αγάπη. Γιατί μπορεί να μην υπήρχε τίποτα ορατό εκεί μέσα αλλά υπήρχαν δυο απλά πράγματα: πολύχρωμα κουρέλια και η αγάπη της μάνας...