Ο Πάνας και η Σύριγγα

Ο Πάνας Θεός της Αρκαδίας, προστάτης των βοσκών και των γιδοπροβάτων, εξερευνά την Αρκαδία για να γνωρίσει από κοντά τους ποιμένες του.

Φτάνοντας λοιπόν στην Γορτυνία κοντά στο Λάδωνα ποταμό, συναντά μια νύμφη η οποία κυνηγούσε ένα ελάφι. Του ήρθε η επιθυμία να την γνωρίσει. Όταν τον αντιλήφθηκε ότι την κυνηγάει ο Πάνας, η Σύριγγα Νύμφη, η οποία είχε ορκιστεί να μείνει παρθένα, κάλεσε τις Νύμφες αδερφές της να τη σώσουν.

Ο Διόνυσος, η Αριάδνη και το αστροστόλιστο στέμμα (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ)

Κάποτε ο Θεός Διόνυσος ερωτεύτηκε την όμορφη Αριάδνη, όταν την είδε να κοιμάται ήρεμα και γαλήνια, μοιάζοντας με θεά. Η κόρη του Μίνωα μαζί με τον Θησέα επέστρεφαν στην Αθήνα από την Κρήτη. Ξυπνώντας ένα πρωί η Αριάδνη βλέπει πως ο σύντροφός της έφυγε και την εγκατέλειψε στη Νάξο. Την άφησε εκεί ξεχνώντας τα όσα είχε κάνει για εκείνον. Ξεχνώντας όλες του τις υποσχέσεις. Η Αριάδνη ένιωθε πολύ προδομένη.

Το γάλα της 'Ηρας και η δημιουργία του γαλαξία μας

Πριν ακόμη γεννηθεί ο καρπός του έρωτα του Δία για την Αλκμήνη, η σύζυγος του Δία, η Ήρα εκδήλωσε την οργή της -όχι βέβαια απέναντι στον άνδρα της. Και όταν γεννήθηκε ο Ηρακλής, ο Ερμής τον έβαλε κρυφά στο στήθος της κοιμισμένης Ήρας, για να θηλάσει, ώστε να αποκτήσει αθανασία. Με το που ξύπνησε η Ήρα, απώθησε το παιδί, το γάλα της τινάχτηκε ψηλά και διέγραψε μια τροχιά στον ουρανό.

Σε μια άλλη εκδοχή του μύθου η Αλκμήνη, φοβούμενη την Ήρα, άφησε το παιδί έκθετο στα περίχωρα του Άργους, σε ένα μέρος που αργότερα ονομάστηκε Πεδιάδα του Ηρακλή. Από εκεί πέρασαν κάποια στιγμή η Αθηνά και η Ήρα. Η παρθένος θεά εντυπωσιάστηκε από τη δύναμη και την ομορφιά του νεογέννητου και ζήτησε από τη μητέρα Ήρα να θηλάσει το παιδί. Η θεά δέχτηκε αλλά στην ορμή του το παιδί δάγκωσε το στήθος της παραμάνας θεάς και την πλήγωσε. Η Ήρα τότε τραβήχτηκε, πέταξε κάτω το μωρό και το γάλα της εκτινάχθηκε στους ουρανούς σχηματίζοντας τον Γαλαξία μας. "Εκχυθέντος τοῦ περισσεύματος ἀποτελεσθῆναι τὸν Γαλαξίαν κύκλον"(Ερατοσθένης). Στο μεταξύ η Αθηνά μάζεψε το παιδί και το παρέδωσε στην πραγματική του μητέρα, λέγοντάς της να το μεγαλώσει χωρίς να φοβάται πια.

Ο Αριστοτέλης έγραψε στα Μετεωρολογικά: «οἱ δὲ φιλόσοφοι περὶ Ἀναξαγόραν καὶ Δημόκριτον φῶς εἶναι τὸ γάλα λέγουσιν ἄστρων τινῶν». Λόγω της εμφάνισης αυτής λοιπόν, ονομάστηκε στα ελληνικά «Γαλαξίας κύκλος» ή και «γάλακτος κύκλος» ή και σκέτο «γάλα». 

Αργότερα χρησιμοποιήθηκε ο λατινικός όρος Via Lactea (γαλακτική οδός) και στα αγγλικά αποδόθηκε σαν Milky Way που είναι και η σημερινή παγκόσμια ονομασία του.

Ο μύθος της αράχνης

Ζούσε κάποτε σε μια πόλη της Ιωνίας, τον Κολοφώνα, ένας ονομαστός για την τέχνη του βαφέας, που τον έλεγαν Ίδμονα. Ο Ίδμονας είχε μια κόρη, την Αράχνη, που ήταν κι αυτή περίφημη υφάντρα. Λέγεται μάλιστα ότι την τέχνη της υφαντικής της την είχε μάθει η ίδια η θεά Αθηνά. 

Ο μύθος του Κυπάρισσου

Ο Κυπάρισσος, ήταν το μικρότερο από τα παιδιά του βασιλιά της Χίου, Μινύα.
Έφηβος ακόμα, απέκτησε την εύνοια του θεού Απόλλωνα, ο οποίος του χάρισε για συντροφιά, ένα εξημερωμένο ελάφι. Το ελάφι αυτό, ζούσε αρχικά στις κοιλάδες της Χίου και ήταν αφιερωμένο στις νύμφες των τριγύρω δασών.

Ο μύθος της αμυγδαλιάς

Ήταν κάποτε στη Θράκη, μια πανέμορφη πριγκίπισσα, η Φυλλίς, η οποία ερωτεύτηκε το γιο του Θησέα, τον Δημοφώντα. Οι δύο νέοι γνωρίστηκαν όταν το καράβι του νεαρού Αθηναίου Δημοφώντα επέστρεφε από την Τροία.

Ο μύθος της Δανάης και της χρυσής βροχής

Η Δανάη ήταν κόρη της Ευρυδίκης και του Ακρίσιου, βασιλιά του Άργους. Ο Ακρίσιος προσπάθησε να σκοτώσει τη Δανάη και τον γιο της για να σωθεί ο ίδιος. Η ιστορία ξεκίνησε όταν ο Ακρίσιος έμαθε για μια τρομερή προφητεία για την κόρη του. Το μαντείο των Δελφών έδωσε χρησμό ότι η Δανάη θα έκαν γιο που κάποια στιγμή στο μέλλον θα σκότωνε τον παππού του. Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει το γεγονός αυτό, ο Ακρίσιος φυλάκισε την κόρη του σε μια υπόγεια κάμαρα που έπαιρνε αέρα και φως από μια μικρή οπή στην κορυφή. Έτσι κανένας άντρας δεν θα μπορούσε να την βρει. 

Ο μύθος της Αλκυόνης

Μια φορά κι έναν καιρό στην αρχαία πόλη Τραχίνα της Θεσσαλικής Φθιώτιδας στους δυτικούς πρόποδες της Οίτης, ήταν βασιλιάς ο Κήυκας. Ένας ευτυχισμένος βασιλιάς με όλα τα καλά του κόσμου μαζεμένα πάνω του. Ήταν νέος, ήταν πλούσιος, ήταν γενναίος, ήταν όμορφος. Και ήταν και βασιλιάς, μην το ξεχνάμε! Όλα τα κορίτσια της εποχής του ονειρεύονταν να τον κάνουν άντρα τους. Και εκείνος, όταν αποφάσισε να παντρευτεί, διάλεξε για γυναίκα του μια πανέμορφη κοπέλα, την Αλκυόνη, κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων, και της Ενάρετης.

Ο Φινέας και οι Άρπυιες

Ο Φινέας ήταν βασιλιάς της Θράκης και του Βόσπορου, και τύχαινε να είναι επίσης και πολύ γνωστός μάντης της περιοχής. Ήταν τόσο καλός στους χρησμούς του, που ο Δίας οργίστηκε φοβερά, γιατί ο Φινέας αποκάλυπτε στους ανθρώπους λεπτομερώς όλα τα σχέδιά του. Φρόντισε λοιπόν να τον τιμωρήσει.

Αρχικά, έριξε τον κεραυνό του και τον τύφλωσε. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τον Φινέα να συνεχίσει την δουλειά του ως τυφλός μάντης. Έτσι, ο Δίας έστειλε στα μέρη τους τις Άρπυιες, πέντε όντα με σώμα πουλιού και κεφάλι γυναίκας.

Ο Μύθος του βασιλιά Μίδα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς, που τον έλεγαν Μίδα. Ήταν ο πιο πλούσιος βασιλιάς του κόσμου. Ωστόσο δεν ήταν ευχαριστημένος από τα πλούτη του∙ ήθελε κι άλλα ν’ αποχτήσει.

Ο μύθος της ελιάς

Η Αθηνά, η θεά της φρονιμάδας κι η πιο αγαπημένη κόρη του Δία, δε γεννήθηκε κανονικά όπως γεννιούνται θεοί και άνθρωποι. Οι άνθρωποι τη φανταζόντανε καλοκαμωμένη, γαλανομάτα, με βαριά περικεφαλαία, με θώρακα και ασπίδα, με τετράψηλο δόρυ, να έχει σα σύμβολά της το κλαδί ελιάς και την κουκουβάγια. Το παράξενο είναι ότι έτσι δα ακριβώς ξεπετάχτηκε από το κεφάλι του πατέρα της.

Ο μύθος του κουτιού της Πανδώρας

Ο Δίας, για να τιμωρήσει τους ανθρώπους, ανέθεσε στον Ήφαιστο να φτιάξει μια γυναίκα από πηλό με ανθρώπινη φωνή. Ο Ήφαιστος εργάστηκε σκληρά και δημιούργησε ένα αριστούργημα. Στην Αθηνά, που ήταν η θεά της σοφίας και κόρη του Δία, άρεσε αυτό το πήλινο δημιούργημα και του έδωσε πνοή. Δίδαξε τη γυναίκα πώς να υφαίνει και να ντύνεται. Η Αφροδίτη η θεά του έρωτα την έκανε όμορφη. Ο θεός Ερμής την δίδαξε πως να γοητεύει και να εξαπατά. 

Ο μύθος της αρπαγής της Περσεφόνης

Η Περσεφόνη ήταν κόρη της θεάς Δήμητρας και του Δία. Σαν κόρη της Δήμητρας, θεάς της γεωργίας, ήταν και η ίδια θεά της βλάστησης. Σύμφωνα με το μύθο, η Περσεφόνη συνήθιζε να παίζει με τις φίλες της, τις Ωκεανίδες Νύμφες, σε μια καταπράσινη περιοχή, το Νύσσιον Πεδίο. Εκεί την είδε ο Πλούτωνας, ο θεός του Άδη, και την ερωτεύτηκε παράφορα για την ομορφιά της. Σε συνεννόηση με τον Δια άρπαξε την Περσεφόνη και, πάνω στο χρυσό του άρμα, την οδήγησε στον Κάτω Κόσμο και την έκανε γυναίκα του.

Ο μύθος του Ορφέα και την Ευριδίκης

Ο Ορφέας γεννήθηκε σε μια σπηλιά στην περιοχή της Θράκης περίπου τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος της Κλειώς και του Ιάγρου, βασιλιά της Θράκης. Ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας του δίδαξε τη μουσική και του χάρισε τη λύρα που μ’ αυτήν μπορούσε να μαγεύει τα πάντα με τους μαγικούς ρυθμούς που έπαιζε.

Ο Ορφέας πέρα από καταπληκτικός μουσικός υπήρξε και εξαίρετος τραγουδιστής. λένε ότι και τα αγρίμια ακόμη του δάσους μαζεύονταν γύρω του για να τον ακούσουν. Ακόμα και τα δένδρα και τα βράχια κουνιόνταν σαν να χόρευαν στη μουσική του.

Ο μύθος του Προμηθέα Δεσμώτη

Η Τιτανομαχία ήταν ο πόλεμος που έκαναν οι Τιτάνες, μια ομάδα θεών με αρχηγό τον Κρόνο εναντίον των Ολύμπιων θεών που αρχηγό είχε τον Δια που ήταν γιος του Κρόνου. Ο πόλεμος αυτός κράτησε 10 χρόνια. Οι Τιτάνες και οι σύμμαχοί τους νικήθηκαν και φυλακίστηκαν στα Τάρταρα.

Ο μύθος του Ιππόλυτου

Ο Ιππόλυτος ήταν γιος του μεγάλου ήρωα και βασιλιά της Αθήνας, Θησέα, και της πρώτης του συζύγου, της Αμαζόνας Αντιόπης. Ο Ιππόλυτος ήταν ένας νέος με αγνή καρδιά και γεμάτος καλοσύνη ενώ είχε δύο αγάπες στις οποίες αφοσιώθηκε: Την θεά Άρτεμη και τα άλογα.

Ο Μύθος του Κάδμου και της Ευρώπης

Ο Κάδμος ήταν γιος του βασιλιά των Τρώων Αγήνορα και της Τηλέφασσας. Αδέλφια είχε το Φοίνικα, τον Κίλικα και την Ευρώπη.
Όταν ο Δίας έκλεψε την Ευρώπη, ο Κάδμος άρχισε να ψάχνει για την αδελφή του.